Στο ένατο μυθιστόρημα του βραβευμένου Ηπειρώτη συγγραφέα με τίτλο «Το ποτάμι που επέστρεφε» (Ελληνοεκδοτική), θέατρο των εξελίξεων είναι το γεφύρι της Πλάκας, στα τέλη 19ου και αρχές 20ού αιώνα.
Ο καταξιωμένος δημοσιογράφος Πάνος Λουκάκος (είχε διατελέσει και διευθυντής της «Κ»), με μεγάλη πείρα στο πολιτικό ρεπορτάζ και την αρθρογραφία, κυρίως όμως έχοντας την ιδιαίτερη ικανότητα ενός νηφάλιου μα διεισδυτικού στοχαστή της ελληνικής πολιτικής σκηνής, αποπειράται στο νέο του βιβλίο «Αλλαγές και ανατροπές.
Πηγαίνοντας στο βιβλιοπωλείο του Αλκη και της Αλεξάνδρας για ένα πασχαλινό δώρο, είδα στον πάγκο του ταμείου το βιβλίο του Γάλλου μυθιστοριογράφου και βιβλιοθηκονόμου Ζωρζ Περέκ «Μικρές σημειώσεις για την τέχνη και τον τρόπο να τακτοποιούμε τα βιβλία μας» (εκδ. Αγρα).
Από έναν Πάπα θα περίμενε κανείς περισσότερο... «κονκλάβιο» και λιγότερο «street work». Περισσότερη διπλωματία, πολιτική και σιωπή και λιγότερο κοινωνικές παρεμβάσεις, αγάπη για την τέχνη και τον πολιτισμό.
«Επιστρέφω από την αναγνώρισι στον καταυλισμό. Εκεί βρίσκω τους Αξ/κούς μου αλλόφρονας. Μου αναφέρουν ότι Στρατιώται έφυγαν και ότι τους υπολοίπους τούς κρατούν με χίλια βάσανα. Οτι δεν θέλουν να πολεμήσουν και ότι καθώς μαθαίνουν οι Αξ/κοί πολλών τμημάτων έφυγαν. Μαζύ μ’ αυτούς συγκαταλέγουν τον Μοίραρχο και εμένα.
Η άγνωστη μάχη του πλοίου «Φαέθων» με τα τουρκικά αεροσκάφη στον κόλπο της Μόρφου στην Κύπρο.
Πέντε συν ένα βιβλία με θέμα την αναζήτηση και την επικοινωνία με εξωγήινους πολιτισμούς.
Για όσα σημειώσαμε από τη λογοτεχνική επικαιρότητα των τελευταίων ημερών.