«Μη σταματάς πουθενά»
Για τον άνθρωπο που διασχίζει τον 20ό αιώνα, όπως τον φαντάστηκε ο Ρόμπερτ Πεν Γουόρεν.
Για τον άνθρωπο που διασχίζει τον 20ό αιώνα, όπως τον φαντάστηκε ο Ρόμπερτ Πεν Γουόρεν.
Η οικογένεια είναι σωτήρια παγίδα. Αναγκαίος θεσμός στήριξης, πλαίσιο ωρίμανσης και κοινωνικοποίησης που ενσταλάζει τη σύμπνοια, μπολιάζοντας όμως το άτομο και με γενναίες δόσεις ύπουλης αντιπαλότητας. «Οπως τότε μωρό που τον είχε ρίξει από τη σκάλα. Φαίνεται πως η εποχή της αθωότητας κυοφορεί ήδη το σπέρμα του φόνου» (σ. 56)
Η περίπτωση του Νορβηγού συνθέτη Εντβαρντ Γκριγκ είναι το θέμα του Γάλλου συγγραφέα, μουσικοκριτικού και ειδικευμένου σε βιογραφίες συνθετών Ζερόμ Μπαστιανελί.
Την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου κυκλοφόρησε διεθνώς η φωτογραφία ενός αδύναμου, σκελετωμένου βρέφους από τη Γάζα στην αγκαλιά της μητέρας του, του Μοχάμεντ αλ Ματούκ.
«Ο άγιος, γυμνός» των εκδόσεων Σοκόλη (2024) είναι το τελευταίο της βιβλίο.
Σε λιγότερες από 150 σελίδες, ο Βιντσέντζο Λατρόνικο στην «Τελειότητα» προσφέρει την ακτινογραφία μιας γενιάς που αναζητεί επιτακτικά νόημα στην καθημερινότητα.
Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’40, η χρυσή εποχή των Big Bands και του σουίνγκ άρχισε σιγά σιγά να φθίνει στην Αμερική. Τα πιο μικρά μουσικά σχήματα ξεχώρισαν. Αυτό που έπαιζαν, βέβαια, δεν ήταν ακριβώς αυτό στο οποίο είχε συνηθίσει ο κόσμος να ακούει κατά τις δεκαετίες του ’30 και του ’40.
Προς τα πού να στραφεί κανείς; Πού να αναζητήσει καταφύγιο μια Ισραηλινή διανοούμενη που θέλει να σκεφτεί τον πόλεμο και τον παγκόσμιο απόηχό του πάνω από την τρικυμία του παρόντος; Η Εβα Ιλούζ, 64χρονη καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στην Ιερουσαλήμ και στο Παρίσι, αμφιβάλλει.