ΒΙΒΛΙΑ

Ευτυχήσαμε να αποκτήσουμε και στη γλώσσα μας ένα από τα μεγάλα κλασικά κείμενα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας.

Το πρώτο της βιβλίο, «Εάν η αγάπη είχε πρόσωπο…» (εκδ. Μελτέμι), είναι ένα διήγημα με στοιχεία παραμυθιού, το οποίο προάγει την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την αποδοχή της διαφορετικότητας.

Ο Ιορδάνης έγραψε ένα βιβλίο για τα χέρια και η αλήθεια είναι πως δεν έχω προσέξει ποτέ τα χέρια του. Αφού είδαμε την ταινία του Γιόνας Μέκας, αυτός γύρισε σπίτι του και, σε αντίθεση με μένα, σημείωσε κάτι: «Σάββατο απόγευμα στην Ταινιοθήκη, με τον Κωνσταντίνο, στην 3η σειρά.

Η έρευνα ενός φόνου ανοίγει την πύλη του κόσμου των κατασκόπων, της προδοσίας και της διαφθοράς.

Ο «Πετρίτης» (Δώμα, 2025/1967) του Τζον Αλεκ Μπέικερ συνίσταται στην παρατήρηση των γερακιών στο αγγλικό τοπίο. Η ματιά είναι σχεδόν μυστικιστική. Ο πετρίτης, με το θηρευτικό μένος του, ανάγεται σε αντικείμενο θαυμασμού. Κάθε επίθεση, κάθε θάνατος –μιλάμε για σχεδόν σελίδα και φόνο– παρουσιάζεται ως στιγμή απόλυτης διαύγειας.

Οι ελλιπείς επικοινωνίες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ήττα της Ελλάδας στη Μικρασιατική Εκστρατεία.

Ως γνωστόν, ούτε ένας κούκος ούτε ένα χελιδόνι φέρνουν την άνοιξη. Απ’ ό,τι φαίνεται ούτε ένα καναρίνι μπορεί να κάνει μυθιστόρημα μια συλλογή πεζών. Ωστόσο, η Κατερίνα Παπαντωνίου χαρακτηρίζει το βιβλίο της μυθιστόρημα σε 22 επεισόδια, βάζοντας ένα καναρίνι να πεταρίζει ανάμεσά τους.