ΑΠΟΨΕΙΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες η καθυστέρηση του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά την εκδίκαση διαφορών που αφορούν την οικονομία της χώρας έχει προβληθεί στον δημόσιο διάλογο ως μείζον πρόβλημα για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.

Εμένα εκείνος ο πυροσβεστήρας με έχει μαράνει. Τον έφεραν μαζί τους από κάπου; ΄Η μήπως τον άρπαξαν επί τόπου;

Στη Μέση Ανατολή επικρατεί εκ νέου αναστάτωση. Πιθανότατα αυτή είναι η φυσική εξέλιξη λόγω των αναδιατάξεων στην ευρύτερη περιοχή και μάλιστα με ακραίες ατζέντες και σχέδια να υιοθετούνται από σημαντικούς παίκτες, τις αιτίες των προβλημάτων να παραμένουν άλυτες και τις έριδες να εντείνονται.

Οι πάντες σήμερα γράφουν και εκδίδουν την αυτοβιογραφία τους, θεωρούν όλοι ότι η ζωή τους αξίζει να γίνει κτήμα της ανθρωπότητος. Ούτε οι Ποντίφικες μπόρεσαν να αυτοεξαιρεθούν και ας δηλώνουν πως πιστεύουν και εκείνοι σε ό,τι έλεγε ο Απόστολος Παύλος για τον εαυτό του: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Γαλ. 2:20).

Ο οικονομικός πόλεμος ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Κίνα θα ζημιώσει και τις δύο χώρες. Περισσότερο την Κίνα, που έχει μεγαλύτερη εξάρτηση από το εξαγωγικό εμπόριο. Τον πόλεμο, όμως, θα κερδίσει εκείνος που αντέχει περισσότερο στον πόνο κι εδώ θα στοιχημάτιζα υπέρ της Κίνας.

Το 2018 ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στα ΑΕΙ, ανέθεσε σε επιτροπή υπό τον Νίκο Παρασκευόπουλο να μελετήσει τους λόγους της παραβατικότητας στα πανεπιστήμια. Στις 7.5.25 στην «Καθημερινή» ο Πάσχος Μανδραβέλης μάς είπε ότι το πρόβλημα της βίας στα ΑΕΙ δεν λύνεται με πυροτεχνήματα.

Υπάρχουν στην ιστορία των κρατών κάποια μέλη του διπλωματικού κλάδου, που –χωρίς να είναι πολιτικοί ηγέτες– αποκτούν ιδιαίτερη θέση και καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής, των στρατηγικών κατευθύνσεων, της κοσμοαντίληψης της χώρας, αλλά και του esprit de corps του υπουργείου Εξωτερικών.

Το σύνθημα «Hρεμη Δύναμη» («La force tranquille») ήταν καταλυτικό για την πρώτη εκλογική νίκη του Φρανσουά Μιτεράν το 1981. Αλλά ο Ζακ Σεγκελά που το σκέφτηκε δεν θα μπορούσε να θριαμβεύσει συνεργαζόμενος με έναν υποψήφιο χωρίς τη λάμψη και τις ικανότητες του πρώην προέδρου της Γαλλίας.

Είναι μέσα της δεκαετίας του ’70. Στο κέντρο της Αθήνας, κάπου στην Ομόνοια. Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι γύρω στα 30, κρατάει υπό μάλης την κιθάρα του, φοράει το μαύρο παλτό, γυαλιά (τετράγωνο, χοντρό σκελετό), μαλλιά, μούσι, όλα κανονικά, όπως τον γνωρίσαμε.