ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι σχέσεις Ελλάδας – Ισραήλ αναπτύχθηκαν πολύ τα τελευταία 15 χρόνια, αποκτώντας στρατηγικό βάθος. Αυτό συνέβη άσχετα με το ποιος κυβερνούσε. Εχουμε όμως φτάσει σε ένα σημείο καμπής. Η σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ ακολουθεί μια αυτοκαταστροφική πολιτική που στοχεύει στην εκδίωξη μεγάλου τμήματος του παλαιστινιακού πληθυσμού.

Αυτό το σκάνδαλο δεν σκανδάλιζε. Ετσι πίστεψαν στο Μαξίμου. Είχαν πάρει στα χέρια τους τις πρώτες μετρήσεις μετά την αποκάλυψη της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Ν.Δ. δεν φαινόταν να πλήττεται από τους διαλόγους των εγκάθετων γραφειοκρατών με τους γαλάζιους «ποιμένες» της Κρήτης.

«Η αρπαγή της Ευρώπης αποτελεί την πρώτη μεγάλη σφαγή, την αρχική βία. Μια γυναίκα αρπάζεται και μεταφέρεται αλλού, και πάνω σ’ αυτήν την αρπαγή θεμελιώνεται ένας ολόκληρος πολιτισμός».

«Υπάρχει ενίοτε μια στιγμή που κάτι εξόχως ιδιαίτερο συμβαίνει», έλεγε μια διαφήμιση στη μακρινή δεκαετία του ’70, ανακοινώνοντας την κυκλοφορία των αγγλικών έμφιλτρων σιγαρέτων Player’s. Αγνωστο εάν εκείνα τα υπέροχα τσιγάρα με τον ξανθό καπνό virginia κυκλοφορούν ακόμη υπό οποιαδήποτε μορφή.

Για να μην τα βλέπουμε όλα μαύρα και διχαστικά, πρέπει να σημειώσουμε μια στιγμή συναίνεσης μεταξύ των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή. Αφορά το «επικοινωνιακό χάρισμα» του Ανδρέα Παπανδρέου, που –όπως σημείωσε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης– δεν έχει ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης. Συμφώνησε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Δεν θα πρέπει να ήταν πολλοί όσοι παρακολούθησαν τη διήμερη συζήτηση στη Βουλή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Αν και όχι πάντα τόσο ποιητική όσο το γκολ». Κάτι τέτοιο μόνον ένας διανοούμενος θα μπορούσε να το έχει πει. Και πράγματι το είπε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και φανατικός ποδοσφαιρόφιλος.