ΑΠΟΨΕΙΣ

Σε πρόσφατο άρθρο («Καθημερινή», 27.7.2025) ανέφερα τη «διαρροή ήθους» ως πιθανή επίπτωση της ανοχής στην αυθαιρεσία.

Αυτός ήταν ο τίτλος του ωραιότατου και πολυδιαβασμένου μυθιστορήματος του Στέφαν Τσβάιχ. Ενας νέος, δραστήριος, γερός και με καριέρα ανοιχτή εμπρός του, συγκινείται από τη δυστυχία μιας κοπελίτσας που τα πόδια της έχουν παραλύσει, και της κάνει λίγο συντροφιά.

«Του λόγου ο προορισμός είναι να κάνει φανερό τι είναι ωφέλιμο και τι βλαβερό και, άρα, τι είναι δίκαιο και τι άδικο», γράφει ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά». Εάν βεβαίως υφίσταται λόγος κι όχι κραυγές – και διάλογος. Συχνά δεν υφίσταται στις συζητήσεις μεταξύ συγγενών, φίλων, συναδέλφων, ομοτράπεζων για την ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση.

Οι υποθέσεις Πισπιρίγκου, Μουρτζούκου και της Αλγερινής- μετανάστριας που εγκατέλειψε το «νεκρό» (κατ’ αυτήν) παιδί της στη θάλασσα έχουν προκαλέσει το τεράστιο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Οι χίλιες και μία πλευρές του «Απειρόγωνου» (Apeirogon, 2020, μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, Καστανιώτης, 2023) του Κόλουμ ΜακΚαν είναι αριστοτεχνικά συναρμολογημένες. Οι περισσότερες από αυτές είναι για τον Ράμι και τη Σμαντάρ, τον Μπασάμ και την Αμπίρ, και τις οικογένειές τους.

«Σε μια εποχή εξαπάτησης, το να λες την αλήθεια είναι πράξη επαναστατική». Τζορτζ Οργουελ Η ηθικά γρηγορούσα εβραϊκή διασπορά κατανοεί τι διακυβεύεται σήμερα στη Γάζα: όχι μόνο η έκπτωση του Ισραήλ σε κράτος-παρία, αλλά το ηθικό κύρος του εβραϊσμού.

Είναι απίστευτο το πόσο πάσχει ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης από αυτό που ονομάζεται από τους ψυχολόγους «προκατάληψη υπέρ του status quo», δηλαδή, η ανορθολογική προτίμηση για διατήρηση μιας υπάρχουσας ζημιογόνας κατάστασης αντί για την αλλαγή της.