ΑΠΟΨΕΙΣ

Δεν ζούμε πια στο 2005, όταν η Google είχε για σύνθημα «don’t be evil». Ξέρουμε πια ότι οι αμερικανικοί κολοσσοί της τεχνολογίας δεν λειτουργούν για το κοινό συμφέρον. Βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, ας πούμε, ότι οι εταιρείες του χώρου, στον αγώνα για να επικρατήσουν στη μάχη της τεχνητής νοημοσύνης, δεν έχουν τον παραμικρό δισταγμό […]

Η Πατρίσια Χάισμιθ μυήθηκε στην ενηλικίωση, τη βιολογική, τη συναισθηματική αλλά και τη λογοτεχνική, στη Νέα Υόρκη από το 1941 έως το 1950. Το είδαμε διατρέχοντας το ογκώδες «Τα ημερολόγια και τα σημειωματάρια της Patricia Highsmith. Τα χρόνια της Νέας Υόρκης, 1941-1950» (μτφρ.: Ανδρέας Αποστολίδης, εκδ. Αγρα). Το 1941 είναι είκοσι χρόνων. Το 1950 είκοσι […]

Υπάρχουν όρια που σε μια ώριμη δημοκρατία θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτα. Προφανώς η χώρα απέχει πολύ από το να θεωρείται μια κανονική δημοκρατία, πόσο μάλλον ώριμη. Ο ανθρώπινος πόνος είναι το πρώτο από αυτά που συνοδεύει μια απώλεια και δεν θα έπρεπε ποτέ να γίνεται αντικείμενο πολιτικής και μικροκομματικής εκμετάλλευσης. Δυστυχώς στη χώρα μας […]

Περνώντας από την πλατεία Κλαυθμώνος, το βλέμμα μου στάθηκε στο κεντρικό γλυπτό. Είναι η «Εθνική Συμφιλίωση», που τοποθετήθηκε το 1989 όταν δήμαρχος ήταν ο Μιλτιάδης Εβερτ. Ως δήμαρχος ο Εβερτ μέσα σε δύο χρόνια είχε γεμίσει την Αθήνα με γλυπτά. Ο δημόσιος χώρος είχε αποκτήσει τον «Δρομέα» του Βαρώτσου στην Ομόνοια […]

Αρκούν δύο παράμετροι για να καταλάβετε ότι ακούτε αθλητικό ραδιοσταθμό στην Ελλάδα – ακόμη και αν είστε παντελώς ανίδεοι περί ποδοσφαίρου, μπάσκετ και λοιπών σπορ. Ο πρώτος είναι ότι οι παραγωγοί των εκπομπών –οι άνθρωποι που μεταφέρουν το ρεπορτάζ της ομάδας, σχολιάζουν τα ματς ή απλώς κάνουν αστεία μεταξύ τους– είναι σχεδόν αποκλειστικά άνδρες. Οι […]