ΑΠΟΨΕΙΣ

Στην ήδη προβληματική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης έχει προστεθεί τις τελευταίες εβδομάδες και το μεταναστευτικό ζήτημα.

Η διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού είναι δύσκολη άσκηση για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Η εξισορρόπηση ανάμεσα στις πεποιθήσεις (όποιες κι αν είναι αυτές) και στο εφικτό δεν είναι καθόλου εύκολη, ιδίως για όσους έχουν κυβερνητικές ευθύνες και πρέπει να συνεκτιμήσουν όλες τις διαστάσεις του προβλήματος.

Το χθες δεν μπορεί να είναι η απάντηση για το αύριο. Η χώρα μπορεί να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και να δίνει την εντύπωση ότι δεν μπορεί με τίποτα να αποτινάξει τις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Προχωράει όμως και αλλάζει. Οι πολίτες αναζητούν τις απαραίτητες λύσεις και πολιτικές επιλογές που να αφορούν το αύριο.

Αναρωτιέμαι ποια είναι η πρόταση της αριστερής αντιπολίτευσης για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Στη Βουλή καταψήφισε το νομοσχέδιο που ορίζει ότι αναστέλλονται οι αιτήσεις όσων δεν δικαιούνται να ζητήσουν άσυλο. Το ΠΑΣΟΚ, με τον σοσιαλδημοκρατικό αέρα στα πανιά του, ψήφισε «παρών».

Πώς «αξιοποιεί» κανείς τα συναισθήματά του και τι σημαίνει αυτό; Την ντροπή, τη μοναξιά, το πένθος; Μέσα από το θέατρο μετασχηματίζονται τα τραύματα, βρίσκουν διέξοδο οι συναισθηματικές συγκρούσεις;