ΑΠΟΨΕΙΣ

Είναι απίστευτο πώς ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τον ρουν της Ιστορίας. Μπορείτε να αποδώσετε την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία σε δεκάδες «βαθύτερα αίτια», στην αποτυχία της αμερικανικής ελίτ κ.λπ. κ.λπ. Τη διαφορά όμως στο τέλος της ημέρας την κάνει ο ίδιος, με τον τρόπο που λειτουργεί και αποφασίζει.

«Θα ήμουν τρελή αν ήθελα να αναλάβω την προεδρία». Η φράση, που ανήκει στην Κριστίν Λαγκάρντ, αναδεικνύει με τον πιο κυριολεκτικό τρόπο την πολιτική κρίση που ταλαιπωρεί τη Γαλλία. Κάτι αδιανόητο για την 5η Γαλλική Δημοκρατία όπου ο πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτουργεί λίγο ώς πολύ ως ο ανώτατος άρχων.

O μπαμπάς ήταν εκεί. Ερχόταν το παιδί. Προσγειωνόταν από περιπέτεια δεινή. Είχαν κάνει ρεσάλτο στο ιστιοφόρο του, που έπλεε σε ταξίδι ανθρωπιστικό. Είχαν δέσει τα χεράκια του παιδιού «με tie-wrap» και το είχαν κρατήσει εκεί, μέχρι να στείλει η πατρίδα αεροπλάνο. Μέχρι όλα τα παιδιά να επαναπατρισθούν δημοσία δαπάνη.

«Το ισχυρότερο όπλο μας είναι ότι δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε». Η 24χρονη Παλαιστίνια φωτορεπόρτερ Φάτμα Χασόνα, με ένα πλατύ, φωτεινό, αλησμόνητο χαμόγελο, φορώντας χιτζάμπ, απευθύνεται, μέσω βιντεοκλήσης, στην Ιρανή σκηνοθέτιδα Σεπιντέ Φαρσί.

Ας μην αιφνιδιάζει ο τρόπος ενεργείας του κ. Ντόναλντ Τραμπ στη διεθνή πολιτική σκηνή. Είναι ασφαλώς εγωπαθής ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Αλλά και ποιος δεν θα ήταν, εάν τύχαινε να ηγείται της μεγαλύτερης δυνάμεως του πλανήτη.

Αν και για όλους τους Αμερικανούς προέδρους κατά καιρούς ακούστηκαν διάφορα για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας, ουδείς πριν από τον Ρίτσαρντ Νίξον είχε πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη. Ο τελευταίος δεν είχε στο παλμαρέ του μόνο το σκάνδαλο των υποκλοπών, αλλά είχε στήσει ολόκληρο παρακρατικό μηχανισμό επηρεασμού της κοινής γνώμης.