ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολλοί θα τον ζήλευαν. Κανονικό, και όχι τάχα μου, αρχοντόπουλο. Είχε μπροστά του μια ζωή στρωμένη. Ο Παύλος Μελάς, καλής γενιάς παραβλάσταρο, εύπορος, γιος Ηπειρώτη μεγαλέμπορου, μικροπαντρεμένος με τη Ναταλία, θυγατέρα του Στέφανου κι αδελφή του Iωνος Δραγούμη, πατέρας δυο παιδιών.

Το ευτράπελο της τοποθέτησης του γλυπτού «Προμηθέα» στο Πεδίον του Αρεως επανέφερε τη δυσφορία και τα ερωτήματα μιας ήδη σοβούσας παρατεταμένης σύγχυσης.

Στις εκλογές της Τσεχίας του τρέχοντος μηνός μετείχαν δύο επιχειρηματίες, ιδρυτές δικών τους κομμάτων: ο Αντρέι Μπάμπις, ιδρυτής του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος ΑΝΟ, και ο Τόμιο Οκαμούρα (Τσέχος ιαπωνικής καταγωγής), ιδρυτής του ακροδεξιού κόμματος Ελευθερία και Αμεση Δημοκρατία.

Η τέχνη του πολιτικού come back δεν είναι ούτε καινούργια ούτε αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα.

Κατά την αμερικανική εκδοχή της ελευθερίας της έκφρασης, όλα επιτρέπονται ακόμη και το κάψιμο της σημαίας. Δεν συμφωνώ, όπως δεν συμφωνεί –και καλά κάνει– το δίκαιο της χώρας μας. Υπάρχουν όρια ακόμη και στην πιο θεμιτή διαμαρτυρία.

Οσοι έχουν κρατήσει τα ηνία της χώρας οφείλουν τον δικό τους απολογισμό για τα πεπραγμένα τους. Τα απομνημονεύματα είναι γι’ αυτόν τον λόγο απολύτως καλοδεχούμενη συμβολή στην ιστορική μνήμη. Αρκεί να συνοδεύονται και από την απαραίτητη αυτοκριτική και όχι μόνον από εξωραϊσμό του παρελθόντος.