ΑΠΟΨΕΙΣ

Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η χώρα μπορεί να βρεθεί μπροστά σε μια δύσκολη συνθήκη: με ένα πρώτο κόμμα που δεν θα σχηματίζει κυβέρνηση, με αποδυναμωμένα κόμματα που δεν θα μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους, σε ένα εγχώριο περιβάλλον μειωμένης θεσμικής εμπιστοσύνης και επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον που δεν επιτρέπει αβελτηρίες.

Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην Ανατολική Μεσόγειο τους τελευταίους μήνες είναι καταιγιστικές.

Αριστερά, όπως κοιτάς τον ύπτιο οπλίτη, έχουν χαραχθεί οι τόποι «Πίνδος, Μόροβα, Κορυτσά…». Δεξιά, όποιος έχει μάτια να δει το μνημείο διαβάζει «Κλεισούρα, Πρεμετή, Ρούπελ». Η μεθαυριανή επέτειος είναι μια ευκαιρία να ξαναδούμε αυτά τα τοπωνύμια. Να ξανασκεφτούμε την ιστορία πίσω τους, που δίνει στο μνημείο την άυλη, αλλά απροσμέτρητη αξία του.

Η αντιπολίτευση έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Δεν πείθει. Κανένα από τα αντιπολιτευτικά κόμματα δεν παρουσιάζει ένα πρακτικό πρόγραμμα αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας, ούτε όμως και μία ηγετική ομάδα στελεχών που θα μπορέσει να το φέρει εις πέρας. Αξιόλογα στελέχη υπάρχουν εδώ και εκεί.

Η κόμη είναι ταυτότητα. Το πώς διαχειρίζεσαι τις τρίχες στο κεφάλι και στο πρόσωπό σου είναι μια δήλωση της ατομικότητας που απευθύνεται στους άλλους – πιο εμφατική από το ένδυμα.

Ο ένας έφυγε 21 Οκτωβρίου και ο άλλος είχε γεννηθεί 23 Οκτωβρίου του 1925. Οι δύο αυτοί άνθρωποι, όμως, είχαν διασταυρωθεί και υποστηρίξει ο ένας τον άλλον σε δύσκολους και ζοφερούς καιρούς. Και οι δύο έλεγαν πάντα αυτό που πίστευαν, δεν κολάκευαν, δεν άφηναν το ρεύμα να τους παρασύρει· δημιουργούσαν το δικό τους.