ΑΠΟΨΕΙΣ

Οπως έχουμε τους εποχικούς εργάτες έχουμε και τα εποχικά διλήμματα. Ή, για να γίνω πιο συγκεκριμένος, έχουμε τα επετειακά διλήμματα. Ολα τετριμμένα, καθώς επαναλαμβάνονται άπαξ του έτους από το 1974 και εντεύθεν. Και ως γνωστόν το τετριμμένο μπορεί να κουράζει, όμως προκαλεί και κάτι μεταξύ θαυμασμού και απορίας για την αντοχή του στον χρόνο. Εδώ […]

«Ολοι δηλώνουν εναντίον του πληθωρισμού μέχρι να τους ρωτήσεις αν επωφελούνται από αυτόν. Πάρτε ως παράδειγμα τους ιδιοκτήτες ακινήτων. Σχεδόν όλοι είναι κερδισμένοι από τον πληθωρισμό», έλεγε ο Μίλτον Φρίντμαν σε μια διάλεξη τη δεκαετία του 1970. Ο πληθωρισμός έχει μια σειρά από ευεργετικά οφέλη για τους ιδιοκτήτες ακινήτων· σημειωτέον, η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας […]

Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε παθιασμένος Θεσσαλονικιός και πολιτικά ένας άνθρωπος που θεωρούσε αδιαπραγμάτευτο το δικαίωμα να σκέπτεται και να πράττει ελεύθερα. Αυτό το δικαίωμα ήταν που αμφισβήτησαν όσοι σκόπιμα απουσίασαν από την κηδεία και εκείνοι που «έραναν» με δηλητήριο μέσα από το Διαδίκτυο (κυρίως) τον τάφο του. Κάποιοι τον πετροβόλησαν στο ύστατο χαίρε και ας […]

Η πολιτεία δεν μπορεί να αθετεί δεσμεύσεις της, ανατρέποντας τον προγραμματισμό που έχουν κάνει οι πολίτες με προσωπικό οικονομικό κόστος. Η ασυνέπεια είναι ακόμη πιο ζημιογόνος όταν αφορά και κίνητρα ευαισθητοποίησης για την προστασία του περιβάλλοντος, όπως είναι η ηλεκτροκίνηση. Η απόσταση μεταξύ «πράσινων» εξαγγελιών και πράξεων επιδεινώνει τη γενικευμένη καχυποψία.

Το πιο ελκυστικό στους «εν δυνάμει» είναι η βεβαιότητά τους ότι η ελληνική κοινωνία τούς περιμένει ανυπόμονα. Αυτό τους προσδίδει μια παιδικότητα η οποία φρεσκάρει την πλήξη της πολιτικής μας ζωής. Την παιδικότητα την οποία φροντίζουν να καλλιεργήσουν και οι ίδιοι. Ποιος κοίταξε ποιον στα μάτια, ποιος δεν μιλάει με ποιον, ποιος τσακώθηκε με ποιον, […]