ΑΠΟΨΕΙΣ

Πολλοί ευφραίνονται με τον ήχο της φωνής τους. Λίγοι έχουν το θάρρος όμως να ομολογήσουν την απόλαυση. Ο Αλέξης Τσίπρας το παραδέχτηκε. Ακούγοντας τον εαυτό του να διαβάζει τον πρόλογο του βιβλίου του, ένιωσε «τα ίδια –ίσως και ισχυρότερα– συναισθήματα από αυτά της πρώτης γραφής». Το ‘ζησε.

Ο Χάρι Μπέλτεν είναι 64 ετών, υπάλληλος σε κατάστημα σιδερικών σε μια μικρή πόλη του Ιλινόι. Eνας φιλήσυχος άνθρωπος και οικογενειάρχης, καλός και συνεπής εργαζόμενος, με ζωή αδιατάρακτη.

Με την αναμενόμενη περίσκεψη και άνευ σχολίων, φυσικά, αντιμετώπισε η Αθήνα την τοποθέτηση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, όταν λίγες ώρες μετά την έκθεση της Επιτροπής για τη στάση της Αγκυρας προς την Ελλάδα και την Κύπρο διαβεβαίωνε urbi et orbi ότι «σεβόμαστε τα κυριαρχικά δικαιώματα όλων των φιλικών χωρών, κυρίως των γειτόνων μας».

Η αγορά, δηλαδή όλοι εμείς –ή, ακριβέστερα, η συντριπτική πλειονότητα ημών–, αλλάξαμε διά των προτιμήσεών μας όλες τις παραμέτρους του ταχυδρομικού έργου. Δεν σαλιώνουμε γραμματόσημα, πατάμε το κουμπί «Enter»· δεν στηνόμαστε στις ουρές για να παραλάβουμε κάποιο δέμα, το περιμένουμε στην πόρτα μας. Γνωστά όλα αυτά…

«Φαίνεται πως όταν κάποιος δεν είναι να πεθάνει, δεν πεθαίνει». Αυτό είναι το φιλοσοφικό συμπέρασμα του Μπρούνο Μπερντόλντι. Και ποιος είναι αυτός; θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης. Αν διαβάσετε το βιβλίο του Σταύρου Τζίμα και της Μαρίνας Γούσια «Η σφαγή της Κεφαλονιάς και ο εφτάψυχος Ιταλός» (εκδ. Επίκεντρο), θα το μάθετε.