ΑΠΟΨΕΙΣ

Η Ελλάδα είχε διαμηνύσει ότι δεν ήθελε, ούτε θέλει αυτόν τον πόλεμο. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να επιδείξει αντανακλαστικά και να αναπτύξει με ταχύτητα τις αμυντικές της δυνατότητες από την Ανατολική Μεσόγειο έως τα Βαλκάνια.

Οσα συνέβησαν την περασμένη εβδομάδα αποδεικνύουν γιατί είναι κρίσιμο να είμαστε μια χώρα με πολιτική σταθερότητα, οικονομική ισχύ και στρατηγική αυτάρκεια. Ο κόσμος γύρω μας έχει ξαφνικά καταστεί ασύλληπτα απρόβλεπτος και επικίνδυνος.

Ιανουάριος 1979. Ο παράξενος ταξιδιώτης με το γκρίζο ράσο, το σαρίκι και τα γένια εγκαταλείπει την κατοικία του στο Νεφλ λε Σατό της Γαλλίας και παίρνει το αεροπλάνο για την Τεχεράνη.

Παλιότερα για να παραβιαστεί το διεθνές δίκαιο χρειαζόταν μια δικαιολογία. Ενα άλλοθι. Τα όπλα μαζικής καταστροφής που το καθεστώς του Σαντάμ δεν διέθετε. Η επείγουσα ανάγκη για «αυτοάμυνα».

Και η σημερινή Κυριακή θα περάσει σαν τις άλλες. Σε διάφορα σημεία του πλανήτη γυναίκες θα κακοποιηθούν και θα χάσουν τη ζωή τους.

Η πιο επικίνδυνη εξέλιξη του πολέμου στον Περσικό Κόλπο –τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα– είναι η νέα αμυντική διάταξη του Ιράν, που ονομάζουν «Μωσαϊκό Αποκεντρωμένης Αμυνας».

Εάν ο Κιρ Στάρμερ είχε απλώς πει «θα ήταν προτιμότερο να απέχουμε από τον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Διότι είναι παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Τέλος. Τώρα θα ήθελα να μου σερβίρετε το τσάι μου, παρακαλώ», θα αντιλαμβανόμασταν με σαφήνεια ότι μιλάει ένας δικηγόρος.