ΑΠΟΨΕΙΣ

Επειδή πολλά γράφονται και ακόμη περισσότερα λέγονται περί αριστείας, όπως και για τη διαδικασία της αξιολόγησης, η είδηση, εκπαιδευτικού περιεχομένου, που ακολουθεί θα ενθουσιάσει πολλούς αλλά σε άλλους, φύσει δύσπιστους, εντός και εκτός σχολικών μονάδων, θα εγείρει ερωτήματα.

«Στέλνουμε την αγάπη μας ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους για όλα τα χρόνια που αφιέρωσαν στη Βραζιλία», ακούγεται από το ελικόπτερο που πετάει πάνω από μια περιοχή με σπίτια από λαμαρίνες. Εξαρχής, τα πλάνα αποπνέουν κάτι εγκαταλελειμμένο και σκληρό. Δεν είναι η φτώχεια των κατοίκων, αλλά το απάνθρωπο της κρατικής παρουσίας.

Ας είναι η νέα χρονιά έτος της σωφροσύνης και όχι των μεγαλόσχημων στρατηγικών σχεδιασμών, τουλάχιστον στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, όπου η εκάστοτε κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει κομματικούς αντιπάλους της στη Βουλή ή διαμαρτυρόμενους πολίτες, αλλά συγκροτημένα κράτη με ίδιες επιδιώξεις, εμμονές, ευγενείς ή δόλιες φιλοδοξίες.

«Κάποια από τα αιτήματα των αγροτών είναι εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης (ΣΚΑΪ, 19.12.2025). Αληθές. Κάποια είναι και παράλογα. Αλλά, πάλι, σάμπως η ένταξη ενός οργανισμού πληρωμών στην αρχή δημοσίων εσόδων είναι εντός ευρωπαϊκής κανονικότητας;

Το εύκολο είναι να μισείς. Διαλέγεις εχθρό και του επιτίθεσαι για όλα τα δεινά. Μπορεί να είναι ο νεοφιλελευθερισμός, η Ε.Ε., η Ρωσία, παλαιότερα οι δανειστές, τώρα ο Μητσοτάκης. Είναι εύκολο γιατί σε απαλλάσσει από την αμφιβολία.

«Μπράτσα μύρια εσένα φρουρούν/ λογισμοί σε σένα πετούν». Αυτοί οι στίχοι ήταν αφιερωμένοι στον Νίκο Ζαχαριάδη, όταν επέστρεψε στην Ελλάδα από το Νταχάου. Ποιος θα φανταζόταν πως 28 χρόνια μετά, την 1η Αυγούστου 1973, θα έβαζε τέλος στη ζωή του στο Σοργκούτ της Σιβηρίας, μόνος και ταπεινωμένος από το Κόμμα του.