ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ

Από το έδαφος, ο ορίζοντας φαίνεται ζοφερός.

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με κρίσεις που μοιράζονται ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό: προήλθαν από εξωτερικούς παράγοντες και εκδηλώθηκαν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης διεθνούς αβεβαιότητας.

Η Ελλάδα είχε διαμηνύσει ότι δεν ήθελε, ούτε θέλει αυτόν τον πόλεμο. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να επιδείξει αντανακλαστικά και να αναπτύξει με ταχύτητα τις αμυντικές της δυνατότητες από την Ανατολική Μεσόγειο έως τα Βαλκάνια.

Παλιότερα για να παραβιαστεί το διεθνές δίκαιο χρειαζόταν μια δικαιολογία. Ενα άλλοθι. Τα όπλα μαζικής καταστροφής που το καθεστώς του Σαντάμ δεν διέθετε. Η επείγουσα ανάγκη για «αυτοάμυνα».

Επειτα από σχεδόν 2.500 χρόνια, ελληνικές και περσικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα και πιθανώς να βρεθούν μέσω συμμάχων του Ιράν σε έμμεση αντιπαράθεση στην ανατολική Μεσόγειο.

Η αποστολή αεροναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο έχει αναντίρρητα προκαλέσει ενθουσιασμό και συγκίνηση σε πολλούς Ελλαδίτες και Κυπρίους.

Τον Ιούνιο του 2024, ο τότε γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ, Χασάν Νασράλα, προειδοποίησε δημόσια ότι η Κύπρος θα μπορούσε να καταστεί «μέρος του πολέμου» εάν το Ισραήλ επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσει κυπριακό έδαφος ή υποδομές σε μια μελλοντική σύγκρουση […]