ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Το φετινό Πάσχα είναι αλλιώτικο από όσα θα μπορούσαν να ανακαλέσουν στη μνήμη και οι γηραιότεροι σε αυτήν τη χώρα. Η κόλαση άνοιξε τις πύλες της σε μία περιοχή που υπήρξε το χωνευτήρι των πολιτισμών και θρησκειών επί αιώνες.

Οι Ρωμαιοκαθολικοί σουβλίζουν αμνοερίφια το Πάσχα; Για να είμαι ειλικρινής δεν το ήξερα. Μέχρι προχθές νόμιζα ότι η γενοκτονία της συμπαθούς και φιλικής προς τον άνθρωπο πανίδος ήταν προνόμιο της ιδιοπροσωπίας μας. Φέτος όμως, επειδή το δικό μας Πάσχα συμπίπτει ημερολογιακά με αυτό των Παπικών το έμαθα.

Σε μία περίοδο της μεγαλύτερης και πλέον επικίνδυνης ρευστότητος που εισήλθε η ανθρωπότητα στις ημέρες μας, από το τέλος του τελευταίου Παγκοσμίου Πολέμου, ο εορτασμός της Αναστάσεως του Κυρίου αποτελεί για έναν φιλακόλουθο χριστιανό σωτήριο καταφύγιο παρηγορίας και ελπίδος.

Μια ομολογημένη δυσκολία δεν είναι λιγότερο δυσκολία – είναι μοιρασμένη ωστόσο και δεν σε πλακώνει το βάρος της. Γι’ αυτό και ξεθαρρεύω να ομολογήσω ότι οι μέρες που προηγούνται κι έπονται της Λαμπρής με στενεύουν.