ΑΝΑΛΥΣΗ

Θυμάστε τις πισίνες; Στην περίοδο των μνημονίων οι κυβερνήσεις κυνηγούσαν «τους πλούσιους». Μέχρι δορυφόρους είχαν επιστρατεύσει για να βρουν ποιος έχει υδατοδεξαμενή. Ηταν η εποχή που χρειαζόμασταν λεφτά. Και έπρεπε να δείξουν ότι «οι έχοντες και κατέχοντες» θα πληρώσουν. Ετσι, η πισίνα έγινε σύμβολο. Οχι πολυτέλειας. Οχι ευμάρειας.

Ο αγρότης βλέπει το προϊόν του να υποτιμάται, τις επιδοτήσεις να εξαφανίζονται και το κόστος να εκτοξεύεται.

Η αντιπολίτευση προσπαθεί να πείσει με υπερβολές, με προτάσεις εκτός κοινοτικού και δημοσιονομικού πλαισίου.

Η κυβέρνηση Τραμπ λαμβάνει μέτρα για να ενισχύσει τα δεινά του shutdown, μπλοκάροντας δισεκατομμύρια δολάρια από δημοκρατικές πολιτείες, ενώ παράλληλα προετοιμάζει σχέδιο για την άμεση απόλυση δημοσίων υπαλλήλων.

Η απότομη μείωση του πληθωρισμού δείχνει ότι η παρατεταμένη ακρίβεια μπορεί να έχει αρχίσει να περιορίζει τη ζήτηση.

Στις δαπάνες για τεχνητή νοημοσύνη οφείλεται το ένα τρίτο της ανάπτυξης 4% που σημείωσε η αμερικανική οικονομία.

Η καθοριστική παρέμβαση του κράτους «πουλάει» σε κάποια ακροατήρια. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να λύνει πάντα τα προβλήματα.

Δεν είναι ότι δεν θα έρθει η αλλαγή. Είναι ότι θα μας βρει αργοπορημένους και απροετοίμαστους.