ΑΝΑΛΥΣΗ

Στο μικροσκόπιο των αγορών οι προεκλογικές θέσεις της επίδοξης ηγέτιδος της Ιαπωνίας.

Καθώς οι δαπάνες έχουν πλέον οροφή, δημιουργούμε υπέρογκα πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά δεν μειώνουμε τους φόρους.

Θυμάστε τις πισίνες; Στην περίοδο των μνημονίων οι κυβερνήσεις κυνηγούσαν «τους πλούσιους». Μέχρι δορυφόρους είχαν επιστρατεύσει για να βρουν ποιος έχει υδατοδεξαμενή. Ηταν η εποχή που χρειαζόμασταν λεφτά. Και έπρεπε να δείξουν ότι «οι έχοντες και κατέχοντες» θα πληρώσουν. Ετσι, η πισίνα έγινε σύμβολο. Οχι πολυτέλειας. Οχι ευμάρειας.

Ο αγρότης βλέπει το προϊόν του να υποτιμάται, τις επιδοτήσεις να εξαφανίζονται και το κόστος να εκτοξεύεται.

Η αντιπολίτευση προσπαθεί να πείσει με υπερβολές, με προτάσεις εκτός κοινοτικού και δημοσιονομικού πλαισίου.

Η κυβέρνηση Τραμπ λαμβάνει μέτρα για να ενισχύσει τα δεινά του shutdown, μπλοκάροντας δισεκατομμύρια δολάρια από δημοκρατικές πολιτείες, ενώ παράλληλα προετοιμάζει σχέδιο για την άμεση απόλυση δημοσίων υπαλλήλων.

Η απότομη μείωση του πληθωρισμού δείχνει ότι η παρατεταμένη ακρίβεια μπορεί να έχει αρχίσει να περιορίζει τη ζήτηση.

Στις δαπάνες για τεχνητή νοημοσύνη οφείλεται το ένα τρίτο της ανάπτυξης 4% που σημείωσε η αμερικανική οικονομία.

Η καθοριστική παρέμβαση του κράτους «πουλάει» σε κάποια ακροατήρια. Δεν φαίνεται, ωστόσο, να λύνει πάντα τα προβλήματα.