«Ποντίκι που βρυχάται» ή σηκώνει ανάστημα;
Για χρόνια η Ε.Ε. έχτιζε ένα ρομαντικό αφήγημα, ηθικής υπεροχής, πράσινης πρωτοπορίας και στρατηγικής αυτονομίας.
Για χρόνια η Ε.Ε. έχτιζε ένα ρομαντικό αφήγημα, ηθικής υπεροχής, πράσινης πρωτοπορίας και στρατηγικής αυτονομίας.
Η παγκόσμια οικονομία αποκτά μια εκπληκτική συνήθεια να αγνοεί τα δυσάρεστα σοκ.
Η κοινωνία θέλει υψηλούς μισθούς, χαμηλές τιμές, ανταγωνιστικές επιχειρήσεις. Δύσκολα και τα τρία ταυτόχρονα.
Οι δυτικοί σύμμαχοι που προσπαθούν να διαπραγματευθούν έναν τρόπο για να προστατεύσουν τη ναυτιλία στα Στενά του Ορμούζ αντιμετωπίζουν μια σκληρή πραγματικότητα...
Τρία τρισ. δολάρια επανατιμολογήθηκαν μέσα σε μόλις 56 λεπτά απλώς με τα λόγια Τραμπ και Τεχεράνης.
Οι στενές σχέσεις της με τις χώρες του Κόλπου, που έως τώρα ήταν πλεονέκτημα, εξελίσσονται σε μειονέκτημα.
Δύο χώρες με κοινά χαρακτηριστικά αντιμετωπίζουν διαφορετικά τις ίδιες κρίσεις.
Το βασικό σενάριο του μέσου πληθωρισμού 1,9%, που προέβλεπε η ΕKT πριν από τον πόλεμο για το 2026, έγινε 2,6%.
Με το περίφημο ετήσιο όριο δαπανών, όλες οι χώρες έχουν κόφτη στο «ξοδεύειν».