ΑΘΗΝΑΙΚΑ PLUS

Κοιτώντας έναν από τους πίνακές του, ο Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης λέει: «Αυτή είναι η στροφή από Συγγρού, Καλλιθέα – αλλά δεν έχει καμία σημασία πια αυτό».

Ενα από τα πράγματα που χαρακτηρίζουν τις εφημερίδες, και ειδικά την «Καθημερινή», είναι η σχέση του εντύπου με τους αναγνώστες του.

Αν αναζητήσει κανείς ένα υλικό ευτελές και διαχρονικά πολύτιμο για τους ανθρώπους, θα καταλήξει δίχως δεύτερη σκέψη στο χαρτί. Ανθεκτικό και συνάμα ευαίσθητο, ταυτισμένο με τον ανθρώπινο πολιτισμό και το κυρίαρχό του γνώρισμα, τη γραφή. Αυτό είναι η πρώτη ύλη του Νίκου Ποδιά.

Τι συμβαίνει όταν μια έκθεση είναι αποτέλεσμα συνεργασίας πολλών επιμελητών και θεωρητικών της τέχνης αλλά και συμμετοχής πολλών φορέων; Βγαίνει ένα χάρμα οφθαλμών όπως το αφιέρωμα «Πρωτόλεια.

Ο Αντώνης Βουράκης είναι γνωστός ως συνεχιστής ενός ιστορικού οίκου κοσμημάτων. Πέρα από το métier του, όμως, το οποίο εστιάζει στους πολύτιμους λίθους, έχει διακριθεί και στο πεδίο της φιλανθρωπίας.

Τριάντα χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή. Στην περίπτωση της «Μέριμνας», της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που ιδρύθηκε το 1995, είναι πολλές ζωές και μάλιστα όλες κερδισμένες.

Ανάταση, συγκίνηση και υπερηφάνεια. Η Θεσσαλονίκη βρέθηκε την Πέμπτη να αφουγκράζεται τον κοινό σφυγμό της Ευρώπης σε μια κομψή τελετή για την απονομή των εμβληματικών βραβείων «Αυτοκράστειρα Θεοφανώ» που πραγματοποιήθηκε στη Ροτόντα. Με προεξάρχοντα τον πρώτο πολίτη της χώρας Κωνσταντίνο Τασούλα, προσωπικότητες από το εξωτερικό και την Ελλάδα –που συναπαρτίζουν την επιτροπή του βραβείου– αλλά […]

Η Καλαμάτα είναι αυτή τη δεδομένη στιγμή η μεγάλη ανερχόμενη δύναμη της ελληνικής περιφέρειας…

Συχνά στην Ελλάδα η παρακαταθήκη κάποιου σημαντικού ανθρώπου μένει στείρα. Παρότι όσο ζούσε μπορεί να διακρινόταν για τη δημιουργικότητά του, η εμβάθυνση των επιτευγμάτων του έμενε στα λόγια, το έργο του δεν συνεχιζόταν.