ΡΩΣΙΑ

Το καλό με τον Πούτιν είναι ότι δεν εννοεί αυτά που λέει. Μία εβδομάδα πριν από την εισβολή στην Ουκρανία η κ. Ζαχάροβα μιλούσε για αστεία υπόθεση. Η Ευρώπη την πίστευε σε αντίθεση με την Αμερική που επέμενε πως επίκειται η εισβολή. Η οποία εντέλει έγινε, απλώς βαφτίστηκε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».

«Πρέπει να καταφέρει να πουλήσει αυτή τη συμφωνία στην Ουκρανία. Πρέπει να καταφέρει να την πουλήσει και στη Ρωσία. Αυτό κάνει ένας διαπραγματευτής», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, αναφερόμενος στον Στιβ Γουίτκοφ. Ουδείς θα διαφωνήσει με τον συγκεκριμένο ρόλο ενός διαπραγματευτή, υπό μία προϋπόθεση: Οι κινήσεις του υπακούν σε μια στρατηγική.

Η προσοχή της κοινής γνώμης στις δημοκρατίες διασπάται εύκολα και κινδυνεύει να γίνει έρμαιο της καλοκουρδισμένης προπαγανδιστικής μηχανής του Πούτιν. Αυτό φαίνεται στη χώρα μας, όπου η αντιδυτική ροπή ενδύεται εύκολα κάθε διαθέσιμη αμφίεση, από την παλαιοκομμουνιστική έως τη χριστιανορθόδοξη.

Επειτα από σχεδόν τέσσερα χρόνια πολέμου υπάρχουν ορισμένα δεδομένα που δεν επιδέχονται εύκολη αμφισβήτηση. Η ρωσική εισβολή δεν προκλήθηκε από κάποια προκλητική ενέργεια της Ουκρανίας.