ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Ο πλανήτης μοιάζει όλο και περισσότερο με ζούγκλα ή σαλούν της Αγριας Δύσης· διαλέγετε και παίρνετε. Οποιος νιώθει ότι έχει τη δύναμη, κάνει ό,τι θέλει παραβιάζοντας άγραφους αλλά και επίσημους κανόνες. Το έκανε η Τουρκία στη Συρία, χωρίς να πάρει κανείς χαμπάρι, και το κάνει συστηματικά ο Νετανιάχου. «Σερίφης» δεν υπάρχει πια.

Ενα αχανές πάρκινγκ με φοίνικες στο βάθος. Καλιφορνέζικη λιακάδα, μεσημέρι. Οι εργάτες χαϊδεύουν με τα πανάκια τους τις λαμαρίνες των αυτοκινήτων, που μόλις έχουν βγει από το πλυντήριο. Εκείνη τη στιγμή εισβάλλουν στο πλάνο οι πάνοπλοι μασκοφόροι. Κάποιοι «σκουπιστές» τρέχουν αλλόφρονες. Αλλοι μένουν κοκαλωμένοι από τον φόβο.

Οι πρόσφατες ταραχές στο Λος Αντζελες τροφοδότησαν τις παγκόσμιες οθόνες με σκηνές αποκαλυπτικής δυστοπίας που παραπέμπουν σε εμφύλια σύρραξη: ο στρατός εναντίον των πολιτών στους δρόμους μιας φλεγόμενης πόλης, την ίδια στιγμή που ο κυβερνήτης της πολυπληθέστερης πολιτείας των ΗΠΑ συγκρούεται με τον πρόεδρο της χώρας.

Χθες, 14 Ιουνίου, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ραντεβού με την Ιστορία, επιθεωρώντας στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Ουάσιγκτον την ημέρα των γενεθλίων του.

Οποιος μεγάλωσε στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, όπως εγώ, έχει ζήσει τις διαδηλώσεις ως συλλογική έκφραση, κοινωνικό σφυγμό, ένταση και θόρυβο. Δεν είναι βέβαια όλες οι διαδηλώσεις ίδιες.