ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ

Με αφορμή την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα, πολλοί ισχυρίστηκαν ότι μπαίνουμε σε μια νέα περίοδο διεθνούς αταξίας όπου οι ανίσχυροι θα γίνονται βορά των ισχυρών. Μια στιγμή όμως, δεν ισχύει αυτό από πάντα;

Ζούμε στην εποχή που ο ισχυρότερος άνθρωπος στη Γη, πρόεδρος της μεγαλύτερης στρατιωτικής και οικονομικής δύναμης στην Ιστορία, δηλώνει ότι γι’ αυτόν δεν ισχύει το διεθνές δίκαιο, ότι μοναδικό κριτήριό του είναι «η δική μου ηθική».

Για τους περισσότερους πολίτες των φιλελεύθερων δημοκρατιών, στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν, η καταδίκη ενός ξένου δικτάτορα είναι συνήθως εύκολη υπόθεση. Διότι εκεί τα όρια μοιάζουν καθαρά: ακυρωμένες εκλογές, καταστολή πολιτικών αντιπάλων, ανεξέλεγκτη χρήση κρατικής βίας, εξουσία χωρίς λογοδοσία.

Η αυγή του 2026 χαρτογραφεί τη βίαιη ενηλικίωση της διεθνούς κοινότητας σε μια νέα εποχή «εθνικιστικού ρεαλισμού».

Δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος. Πολλοί πιο διακεκριμένοι ηγέτες από τον Τραμπ έπεσαν στην παγίδα της «ύβρεως». O Ναπολέων πίστευε ότι ήταν ανίκητος. Η εκστρατεία του στη Ρωσία, το 1812, αποδείχθηκε καταστροφική. Από τους 600.000 στρατιώτες, μόνο 20.000 επέστρεψαν.