ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Η ελληνική εξωτερική πολιτική βρίσκεται στο πιο δύσκολο σημείο καμπής εδώ και δεκαετίες. Περνάμε μια περίοδο απανωτών επεισοδίων, τα οποία δεν έχουν ευτυχή κατάληξη.

Τι γίνεται σε μια ευρωπαϊκή χώρα όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι τελέστηκε κάποιο σοβαρό αδίκημα; Ενεργοποιείται η ανακριτική διαδικασία για να διακριβωθεί αν πράγματι τελέστηκε και, σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί, ακολουθεί ο καταλογισμός ευθυνών και η επιβολή των προβλεπόμενων ποινών. Αυτά γίνονται σε ένα κράτος δικαίου.

Θα μπορούσε να αποτελεί και τον ορισμό της λέξης «σκάνδαλο»: ευρωπαϊκές επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ καταβλήθηκαν σε μη δικαιούχους μέσω εικονικών μισθώσεων βοσκοτόπων, με συστηματική εμπλοκή υπηρεσιακών παραγόντων, πολιτικών προϊσταμένων, βουλευτών, τοπικών αξιωματούχων και ιδιωτών.

Η δυσκολία στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση Τραμπ είναι ότι κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος αν όντως έχει επιτευχθεί συμφωνία, μέχρι να την υπογράψει ο ίδιος ο πρόεδρος.

Παρά τα εκτενή ρεπορτάζ, δεν είναι ακόμη γνωστά πολλά στοιχεία της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Εν τούτοις, ήδη είτε εκφέρονται καταδικαστικές κρίσεις κατά προσώπων που φέρεται να εμπλέκονται στην υπόθεση είτε διατυπώνονται σαρωτικές αρνητικές κρίσεις για όλο το πολιτικό σύστημα, πέραν των εύλογων επικρίσεων κατά της κυβέρνησης.

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε σήμερα Παρασκευή ότι οι Ευρωπαίοι στερούνται οποιασδήποτε «ηθικής και νομικής βάσης» για την επανενεργοποίηση των κυρώσεων του ΟΗΕ.