ΑΠΟΨΕΙΣ

Μου πήρε πολλά χρόνια να καταλάβω γιατί μας πήγαιναν στο μουσείο με το σχολείο. Η εμπειρία ήταν σχεδόν πάντα μπερδευτική, ελάχιστα καταλαβαίναμε και η βασική μας αγωνία ήταν πώς να πειράξουμε τους συμμαθητές μας. Πρέπει να καταστρέφαμε την εμπειρία και για όλους τους άλλους. Να τους ζαλίζαμε, να τους κάναμε να μετανιώνουν την ώρα και […]

Ο καγκελάριος Μερτς μπήκε με φόρα στα εξωτερικά ζητήματα ήδη πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του.

Το γεωπολιτικό σκηνικό είναι ασταθές και απρόβλεπτο, περισσότερο από ποτέ τα τελευταία ογδόντα χρόνια. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και ψυχραιμία από την πλευρά της Ελλάδας, γιατί οι εκπλήξεις καραδοκούν. Οι σταθερές που ξέραμε δεν υπάρχουν. Το ανακάλυψαν, άλλωστε, αυτό χώρες με ισχυρή γεωπολιτική παρουσία, όπως το Ισραήλ.

Πριν από κάποια χρόνια, ένας σοβαρός ερευνητής από μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο με επισκέφθηκε γιατί έκανε μια έρευνα για την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του Πειραιά. Επέμενε πολύ, και κάπως μονότονα, στο ερώτημα «γιατί το δώσατε στους Κινέζους;». Του απάντησα: «Μα γιατί δεν το ήθελε πραγματικά κανείς άλλος όταν έγινε ο διαγωνισμός».

Το Ισραήλ το έχω επισκεφθεί μία μόνο φορά. Ηταν το 1999 και ήμουν προσκεκλημένος στην Εκθεση Βιβλίου στην Ιερουσαλήμ. Περίοδος ειρήνης. Περνούσες χωρίς πρόβλημα στον παλαιστινιακό τομέα. Ο οδηγός του ταξί σε άφηνε στο όριο και από κει σε παρελάμβανε ένας Παλαιστίνιος συνεργάτης του για να πας στη Βηθλεέμ.

Μίλησε σαν ειδικός. Σαν άνθρωπος των κατασκευών. «Πρέπει να πω», έλεγε χαζεύοντας το παλάτι του σεΐχη, «ότι βλέπω αυτά τα τέλεια μάρμαρα». «Είναι αυτό που λέμε “περφέτο!”». Ο Τραμπ ήταν όντως θαμπωμένος και κολακευμένος από την υποδοχή.