ΑΠΟΨΕΙΣ

Πριν από λίγες εβδομάδες, ένας φίλος μου, Ισραηλινός που διαμένει στην Ελλάδα, καθόταν με φίλους από το Τελ Αβίβ σε μια αθηναϊκή ταβέρνα. Στο διπλανό τραπέζι κάθονταν αρκετοί Ισραηλινοί τουρίστες.

Προσφάτως, η υπουργός Παιδείας δήλωσε ότι φοιτητές που εμπλέκονται σε «επεισόδια» θα διαγράφονται από τις σχολές τους. Ενιωσα ότι αυτό με αφορά. Οχι προφανώς για αυτό που είμαι σήμερα, αλλά για αυτό που ήμουν πριν από είκοσι πέντε χρόνια: ένας φοιτητής που συμμετείχε σε «επεισόδια».

Το νερό μαθαίνεται απ’ τη δίψα, τη σπάνι, την απουσία του. Τότε εκτιμάται. Αλλιώς λογίζεται ως ένα ανεξάντλητο καταναλωτικό αγαθό που έρχεται μέσα από τα σπλάχνα των πόλεων στη βρύση μας και αναλώνεται αθρόα, παρότι η λέξη λειψυδρία κυριαρχεί σήμερα στην ακολουθία των απειλών.

Τις τελευταίες ημέρες έχει ενταθεί η κριτική μερίδας της αντιπολίτευσης στην πολιτική των «ήρεμων νερών». Η κυβέρνηση πολλάκις έχει εξηγήσει, αλλά και αποδείξει με την αύξηση των εξοπλισμών, ότι δεν τρέφει αυταπάτες για τη διαφορά και τον γεωστρατηγικό ανταγωνισμό μας με την Τουρκία.

Σε μια περίοδο έντονου προβληματισμού για την κατάσταση της Δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι αναγκαία η δημόσια συζήτηση για την ποιότητα του κράτους δικαίου.

«Θα καταστρέψεις τους δικαίους μαζί με τους αμαρτωλούς;» Γένεσις (18:23)

Στο «Love Story», που κυκλοφόρησε το 1970, ταινία που είτε λατρεύεις είτε λατρεύεις να μισείς, πρωταγωνιστούσαν η Αλι ΜακΓκρο, ο Ράιαν Ο’ Νιλ και… το Χάρβαρντ. Το πανεπιστήμιο ήταν τόσο κρίσιμο για την πλοκή και την ατμόσφαιρα της ταινίας, που θεωρήθηκε ένας από τους χαρακτήρες της.