ΑΠΟΨΕΙΣ

Διαβάζοντας στην «Καθημερινή» για την αφηγηματική περιήγηση στη Δίκη των Εξι, που επιμελείται ο εξαίρετος Ηλίας Μαγκλίνης, η σκέψη μου πήγε ξανά στις συνέπειες αυτού του δραματικού περιστατικού της νεότερης ελληνικής Ιστορίας.

Εορτάζεται φέτος στον χριστιανικό κόσμο η επέτειος των 1.700 χρόνων από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας (το σημερινό Ιζνίκ της Τουρκίας).

Είναι τόσο εξόφθαλμα και τόσο εξοργιστικά όσα έχουν έρθει τον τελευταίο καιρό στην επιφάνεια με το σκάνδαλο των παράνομων επιδοτήσεων των αγροτών, που κανονικά το θέμα θα έπρεπε να είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας των συντακτών του αστυνομικού δελτίου.

Πριν από μερικά χρόνια γνώρισα μία πολύ διακεκριμένη Ελληνίδα καθηγήτρια και ερευνήτρια στο εξωτερικό.

Η «χρυσή βίζα» ήταν εργαλείο μιας άλλης εποχής. Προοριζόταν να ωφελήσει την οικονομία, που, μετά την κατάρρευσή της, διψούσε για επενδύσεις. Τώρα, έχει εξελιχθεί σε στρέβλωση, σε έναν τομέα που προσλαμβάνει διαστάσεις μείζονος κοινωνικού προβλήματος. Το κτιριακό απόθεμα πρέπει να καταστεί διαθέσιμο, χωρίς να προσκαλούνται σε αυτό κερδοσκοπικά κεφάλαια, που κρατούν ψηλά τις τιμές.