Συχνά πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται γιατί οι Έλληνες είναι τόσο κλειστόμυαλοι. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως βαρύ.
Η ΔΕΠΑ Εμπορίας σε νέα μονάδα ηλεκτροπαραγωγής, σχεδιάζει συμπράξεις σε φωτοβολταϊκά πάρκα, αναπτύσσει προϊόντα για τις μεταφορές.
Προτιμά τη σιωπή, παραμένει μουσικά περίεργος και κοιτάζει το μέλλον μέσα από τη ζωγραφική του.
Στην ήδη προβληματική σχέση μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης έχει προστεθεί τις τελευταίες εβδομάδες και το μεταναστευτικό ζήτημα.
Η διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού είναι δύσκολη άσκηση για όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Η εξισορρόπηση ανάμεσα στις πεποιθήσεις (όποιες κι αν είναι αυτές) και στο εφικτό δεν είναι καθόλου εύκολη, ιδίως για όσους έχουν κυβερνητικές ευθύνες και πρέπει να συνεκτιμήσουν όλες τις διαστάσεις του προβλήματος.
Η παρουσίαση του τριπτύχου «Thrice», οι τελετουργίες, η κίνηση του αντίχειρα.
Το χθες δεν μπορεί να είναι η απάντηση για το αύριο. Η χώρα μπορεί να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα και να δίνει την εντύπωση ότι δεν μπορεί με τίποτα να αποτινάξει τις κακές συνήθειες του παρελθόντος. Προχωράει όμως και αλλάζει. Οι πολίτες αναζητούν τις απαραίτητες λύσεις και πολιτικές επιλογές που να αφορούν το αύριο.