ΑΠΟΨΕΙΣ

Το σημερινό σκηνικό δείχνει ότι σε πολλές χώρες υπάρχει μια ισχυρή αιτιώδης σχέση, που με αφετηρία την οικονομική, κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα αποσταθεροποιεί τη δημοκρατία. Ομως, η σχέση αιτιότητας είναι αμφίδρομη. Τα σοβαρά οικονομικά και άλλα προβλήματα δεν έχουν μόνο εξωγενή προέλευση.

Το διεθνές σύστημα παρουσιάζει πρωτοφανή αστάθεια, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται οι πόλεμοι και οι συγκρούσεις. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Ειρήνης, πέρυσι καταγράφηκαν περισσότεροι από 59 πόλεμοι, αριθμός που αποτελεί ιστορικό υψηλό μετά το 1945.

Είμαι κι εγώ από εκείνους που κατά την παρατεταμένη εφηβεία τους έβγαλαν γλώσσα στον Διονύση Σαββόπουλο και το ομολογώ, ελπίζοντας να ισχύει πως αμαρτία εξομολογημένη είναι και συχωρεμένη. Τώρα που ο κουρνιαχτός από την εκδημία του κάπως καταλάγιασε, νιώθω πως χρωστώ δυο λόγια.

«Μια χώρα όπου οι πολίτες οπλοφορούν ελεύθερα, είναι μια χώρα ελεύθερη. Το δικαίωμα οπλοφορίας αποδεικνύει ότι το Κράτος που το αναγνωρίζει είναι ένα φιλελεύθερο Κράτος. Οπως γράφει κι ένας Αγγλος συγγραφέας, εκεί όπου μόνο το Κράτος οπλοφορεί κι έχει στη διάθεσή του τακτικό στρατό, ενώ ο απλός πολίτης είναι άοπλος, η χώρα δεν είναι ελεύθερη.

Οι Ανεξάρτητες Αρχές επανέρχονται στο τέλος του τρέχοντος έτους στο πολιτικό προσκήνιο, καθώς η Βουλή των Ελλήνων προκήρυξε, με πανελλήνια «πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος», την πλήρωση των θέσεων των επικεφαλής της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) και του Συνηγόρου του Πολίτη.

Οπως ο ΟΣΕ απουσίαζε από τον δημόσιο διάλογο μέχρι το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, ουδείς ασχολείτο με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα ΕΛΤΑ μέχρι, αντιστοίχως, την αποκάλυψη του διαβόητου σκανδάλου και την ανακοίνωση ότι θα κλείσουν 204 ταχυδρομεία.

Ο πατέρας μιας πολύ καλής μου φίλης σταμάτησε να της μιλάει όταν έμαθε ότι θα παντρευτεί τη σύντροφό της. Εκανε τα στραβά μάτια έως τότε, αλλά όχι και γάμο, μην τρελαθούμε! Τα κορίτσια δεν σχεδίασαν όπως οι περισσότεροι τον γάμο των ονείρων τους, δεν διάλεξαν πού θα παντρευτούν.

Η νίκη του Ζοράν Μαμντάνι τάραξε τα νερά στις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα συζητούμε τη νίκη του κοιτάζοντας προς το εθνικό ακροατήριο. Με αυτόν τον τρόπο όμως χάνουμε μια από τις ουσιώδεις διαστάσεις του φαινομένου. Πρόκειται για τη διακυβέρνηση μιας πόλης. Δεν είναι ποσοτικό το φαινόμενο, αλλά ποιοτικό.