ΑΠΟΨΕΙΣ

Το σχολείο στο οποίο πήγαινε το έλεγαν «Ευτυχισμένη παιδική ηλικία» και την τάξη της «Πεταλούδες». Και χωρίς να ξέρει κανείς ποια ήταν η τύχη της εξάχρονης Χιντ Ρατζάμπ και μόνο το γεγονός ότι ζούσε στη Γάζα, κάνει τα ονόματα να ηχούν παράταιρα, σχεδόν σαρκαστικά.

Ενδεκα μήνες μετά την επανεγκατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η δημοσίευση της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ προσδιόρισε με απόλυτη ακρίβεια τη νέα Παγκόσμια Τάξη, που φιλοδοξεί να διαμορφώσει η Ουάσιγκτον. Ο κραδασμός που δημιουργήθηκε ήταν τεκτονικός και αποδιοργάνωσε τους Ευρωπαίους ηγέτες.

Η αλήθεια είναι ότι όπου και να κάθονταν οι προύχοντες της υπολειπόμενης Αριστεράς, ο κ. Αλέξης Τσίπρας κάτι θα άκουγε. Αν, ως είθισται, κάθονταν στις πρώτες σειρές, η κριτική θα ήταν εύκολη: «Τι ριμπράντινγκ και κουραφέξαλα; Τα ίδια και τα ίδια βλέπουμε…».

Η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα με το έξυπνο μάρκετινγκ και την προβολή από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα σημειώνει κυκλοφοριακή επιτυχία, δημιουργώντας μια δυναμική γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.

Στις δημοκρατίες αυτό το αποφασίζουν πρώτα πρώτα οι πολίτες. Αυτοί κρίνουν πως έφτασε η ώρα να πάει στην άκρη για να πάρει τη θέση του κάποιος άλλος. Και ποιοι αποφασίζουν για τον διάδοχό του; Προφανώς η βάση του κόμματος.

Δεν έβλεπε όποιος δεν ήθελε να δει. Ολοι οι κρίσιμοι οικονομικοί δείκτες «έλεγαν» ότι οι τρέχοντες ρυθμοί μεγέθυνσης του ΑΕΠ δεν έχουν ισχυρά θεμέλια.