ΑΠΟΨΕΙΣ

Υπάρχει η Ελλάδα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια χώρα μέσα στη χώρα. Μπορεί να μην ξέραμε ακριβώς τα χαρακτηριστικά της, όμως υποψιαζόμασταν την ύπαρξή της. Είναι χαρακτηριστικό σύμφυτο με τις επιδοτήσεις, κοινώς με την κίνηση του «κρατικού» και «κοινοτικού» χρήματος.

Το σχολείο στο οποίο πήγαινε το έλεγαν «Ευτυχισμένη παιδική ηλικία» και την τάξη της «Πεταλούδες». Και χωρίς να ξέρει κανείς ποια ήταν η τύχη της εξάχρονης Χιντ Ρατζάμπ και μόνο το γεγονός ότι ζούσε στη Γάζα, κάνει τα ονόματα να ηχούν παράταιρα, σχεδόν σαρκαστικά.

Ενδεκα μήνες μετά την επανεγκατάσταση του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, η δημοσίευση της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ προσδιόρισε με απόλυτη ακρίβεια τη νέα Παγκόσμια Τάξη, που φιλοδοξεί να διαμορφώσει η Ουάσιγκτον. Ο κραδασμός που δημιουργήθηκε ήταν τεκτονικός και αποδιοργάνωσε τους Ευρωπαίους ηγέτες.

Η αλήθεια είναι ότι όπου και να κάθονταν οι προύχοντες της υπολειπόμενης Αριστεράς, ο κ. Αλέξης Τσίπρας κάτι θα άκουγε. Αν, ως είθισται, κάθονταν στις πρώτες σειρές, η κριτική θα ήταν εύκολη: «Τι ριμπράντινγκ και κουραφέξαλα; Τα ίδια και τα ίδια βλέπουμε…».

Η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα με το έξυπνο μάρκετινγκ και την προβολή από τα ΜΜΕ και τα κοινωνικά δίκτυα σημειώνει κυκλοφοριακή επιτυχία, δημιουργώντας μια δυναμική γύρω από τον πρώην πρωθυπουργό.