ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο αγροτικός κλάδος περνάει ένα σοκ διαρκείας. Οι φυσικές καταστροφές, η ευλογιά και τώρα η βεβιασμένη μετάβαση σε ένα νέο σύστημα διανομής των επιδοτήσεων έχουν προκαλέσει δικαιολογημένη οργή στους έντιμους παραγωγούς.

H πολιτική μας ηγεσία μοιάζει να ξύπνησε από έναν παρατεταμένο και επικίνδυνο λήθαργο σε σχέση με την άμυνα της χώρας. Αργήσαμε πολύ είναι η αλήθεια, ειδικά σε σύγκριση με τα μεγάλα βήματα που έχει κάνει η Τουρκία τα τελευταία χρόνια.

Επειδή δεν πρόκειται να ταξιδέψω τις άγιες αυτές ημέρες, για να είμαι ειλικρινής, παρακολουθώ τις εξελίξεις στα μέτωπα των «Μπλόκων» μάλλον από περιέργεια. Χωρίς να παραγνωρίζω τη χρησιμότητα των ασκήσεων νοημοσύνης που επιβάλλουν στον πληθυσμό οι επιτελείς του αγροτικού πληθυσμού.

Πώς είναι να βλέπεις τον δολοφόνο του γιου σου ή του πατέρα σου στην τηλεόραση; Πώς είναι να ακούς αυτόν που του πήρε τη ζωή να εξακολουθεί αμεταμέλητος να προπαγανδίζει τους ανθρωποκτονικούς του ιδεασμούς; Ο δικός σου άνθρωπος σκοτωμένος.

«Μα πού αποθηκεύεις όλη αυτή τη μνήμη του κόσμου», ρώτησα, με αφελή έκπληξη, τον Φώτο Λαμπρινό. Οι ιστορίες, τα πρόσωπα και τα γεγονότα που θυμάται, ανασύρει και παρουσιάζει τόσο ζωντανά και με τόσες λεπτομέρειες, αφήνουν άναυδο τον συνομιλητή του.

Εθίγη προφανώς το γόητρο των ισχυρών της Τριανδρίας των «Προθύμων» της Ευρώπης –Βρετανίας, Γαλλίας και Γερμανίας– διότι αντιμετωπίσθηκαν ουσιαστικώς με περιφρόνηση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που δίχως προηγουμένως να διαβουλευθεί μαζί τους άρχισε να διαπραγματεύεται με τον Ρώσο ομόλογό του Πούτιν […]