ΑΠΟΨΕΙΣ

Εχουμε την τάση να χρεώνουμε πολλές από τις πολιτικές μας συνήθειες στο Σύνταγμα. Καμία συνταγματική ρύθμιση όμως δεν απαγορεύει την –πραγματική, και όχι προσχηματική– αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων ή την αξιοκρατική επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Η είδηση για τις μαζικές απολύσεις στην «Ουάσιγκτον Ποστ» προστέθηκε σε μια σειρά από σημάδια που δείχνουν ότι τα μέσα ενημέρωσης παγκοσμίως αντιμετωπίζουν πρωτοφανή κρίση.

Πώς ορίζεται το πολιτικό Κέντρο; Ως μια πολιτική που τηρεί ίσες αποστάσεις ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά, ή, ας πούμε ανάμεσα στη συντήρηση και την πρόοδο – ένας κατά συνθήκην διαχωρισμός; Και τι σημαίνει αυτό και πώς εφαρμόζεται στην πραγματικότητα;

Ο τίτλος είχε ιστορικό βάρος. Αλλά κάτω από το γοτθικό λογότυπο του καθεδρικού της αμερικανικής δημοσιογραφίας έλειπε ένα σλόγκαν. Μια αποφθεγματική διακήρυξη που θα όριζε την αποστολή της Washington Post στον 21ο αιώνα, υπό τον νέο της εκδότη, τον Τζεφ Μπέζος της Amazon.

Στην αρχή η Αγκνες δεν βρίσκει καμία επαφή με τον χώρο. Αυτό το στρογγυλό ξύλινο κτίσμα δίπλα στο ποτάμι όπως της το έχει περιγράψει ο άνδρας της, Γουίλ. Εκατοντάδες άνθρωποι εισβάλλουν από όλες τις πλευρές. Eνας κρατάει μια κότα παραμάσχαλα, μια γυναίκα θηλάζει το μωρό της, ένας τύπος πουλάει πίτες σε ένα δίσκο.

Στη διάρκεια ενός αιώνα, δύο φορές η ελληνική εμπλοκή στην Ουκρανία είχε ως στόχο να μας εξασφαλίσει τη στήριξη των ισχυρών δυνάμεων της Δύσεως έναντι της Τουρκίας.

«Δυο πράγματα είναι σίγουρα στη ζωή», έλεγε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος. «Ο θάνατος και οι φόροι». Στην Ελλάδα είναι τρία, αφού προστίθενται και οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων για τις μετεκλογικές συνεργασίες.