Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΪ για την τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» μας φέρνει αντιμέτωπους με το τεράστιο φιάσκο που υπήρξε η ανεμπόδιστη δράση της για σχεδόν τρεις δεκαετίες.
Χωρίς να γνωρίζουμε πότε και πώς θα λήξει ο πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, αναγκαζόμαστε να κάνουμε σενάρια για να εξετάσουμε πώς η χώρα μας θα αντιμετωπίσει την επόμενη ημέρα.
Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με κρίσεις που μοιράζονται ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό: προήλθαν από εξωτερικούς παράγοντες και εκδηλώθηκαν σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης διεθνούς αβεβαιότητας.
Η ριζική αβεβαιότητα είναι το χαρακτηριστικό της νέας εποχής που εγκαινιάστηκε με τη δεύτερη θητεία του προέδρου Τραμπ, όμως η δίνη στην οποία έχει βυθίσει τη διεθνή οικονομία η επίθεση στο Ιράν είναι από κάθε άποψη πρωτοφανής.
Τις μέρες που δολοφονήθηκε ο ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ και άλλαζαν οι ισορροπίες του κόσμου, εν Ελλάδι προβάραμε ανέμελα κοστούμια για τον καρνάβαλο της Γιουροβίζιον. Αλλά η παραδοξότητα δεν είναι αποκλειστικό μας ιδίωμα.
Παραφράζοντας ελαφρώς τη γνωστή ρήση του Μάρσαλ ΜακΛούαν «το μέσο είναι το μήνυμα», θα λέγαμε ότι έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή που «το μέσο είναι ο πόλεμος».