Η Δανία απαγορεύει τις πτήσεις πολιτικών drone για την ασφάλεια της ευρωπαϊκής sυνόδου
Μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα παρατηρήθηκαν εκ νέου πάνω από στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Δανίας τη νύχτα, για δεύτερο συνεχόμενο 24ωρο.

Μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα παρατηρήθηκαν εκ νέου πάνω από στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Δανίας τη νύχτα, για δεύτερο συνεχόμενο 24ωρο.
Η τραγωδία των Τεμπών έχει μείνει επί δυόμισι χρόνια χωρίς οριστικές απαντήσεις. Από ποιον όμως πρέπει να περιμένουμε αυτές τις απαντήσεις, αν όχι από τη Δικαιοσύνη; Υπάρχει άλλη θεσμική οδός για την αλήθεια εκτός από τη δίκη; Η ανάκριση έχει ολοκληρωθεί και, σύντομα, η υπόθεση μπορεί να οδηγηθεί στο ακροατήριο.
Είναι σημαντικό να γνωρίζεις και να καταλαβαίνεις ποιον έχεις απέναντί σου στις διεθνείς σχέσεις. Πώς σκέπτεται, πώς σε βλέπει και τι περιμένει από εσένα. Και πώς αλλάζει με το πέρασμα του χρόνου. Στην περίπτωση του Ερντογάν, για παράδειγμα, η αλλαγή είναι τεράστια και καθορίζει απολύτως το πώς αντιμετωπίζει και εμάς.
«Δοξάστε με», έλεγε ο Μπούτιας και έδειχνε το σώμα του στον φακό. «Μπούτιας» ήταν το χαϊδευτικό του. Ο πλήρης, επίσημος τίτλος του ήταν «Μίστερ Εθνικά Πόδια». Το τηλεδικαστήριο που τον αποθέωσε του ξήλωσε μετά τα γαλόνια, υποβαθμίζοντάς τον σε «Μίστερ Μπούτια». Η φήμη του φαινόταν εφήμερη.
Η λέξη «αρρυθμία» θα ήταν πολύ άνευρη για να αποδώσει τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Πόλεμοι, αφανισμοί, πολιτικές κρίσεις, διαδηλώσεις, ένας κόσμος σε αναβρασμό.
Ηταν μία συνάντηση αλλιώτικη από οποιαδήποτε άλλη είχε, με ηγέτες της Ευρώπης, την Πέμπτη το απόγευμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αυτή με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ελειψαν παντελώς τα αστειάκια και οι κάποιοι καυστικοί –ενίοτε– υπαινιγμοί.
Στην αλήστου μνήμης Ενωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) κυκλοφορούσε ένα ωραίο ανέκδοτο. «Μπαίνει κάποιος σε ένα κρεοπωλείο και ζητάει ένα κιλό πέστροφες. Εκπληκτος ο υπάλληλος αποκρίνεται: “Ξέρετε, εδώ είναι το κατάστημα που δεν έχει κρέας. Το μαγαζί που δεν έχει ψάρια είναι απέναντι”».
Το ΠΑΣΟΚ έχει πάθει ό,τι παθαίνουν όλα τα κόμματα από τα οποία λείπει είτε η οργανική συνοχή είτε η ηγετική φυσιογνωμία που σχηματοποιεί το χάος.
Πώς μιλάει η λογοτεχνία, στην ποιητική ή στην πεζογραφική εκδοχή της; Με χίλιους και έναν τρόπους μιλάει. Επιστρατεύοντας στο ίδιο κείμενο ακόμα και ορισμένους από τους τρόπους αυτούς που η παράδοση τους έχει ορίσει ως τυπικά αντίθετους ή εγγενώς αλληλοϋπονομευόμενους.