Πολη

Είχα διακρίνει από μακριά την κεραμοσκεπή του, ένα πυργάκι χαμηλό, μέσα σε ανθισμένες περικοκλάδες. Από μακριά ήταν μια αναπάντεχα ρομαντική εικόνα που έδινε όλες εκείνες τις πληροφορίες για το πώς ήταν η κλίμακα και το ύφος της γειτονιάς όταν τα χέρσα οικόπεδα είχαν αρχίσει να χτίζονται.

Η Φοιτητική Εστία όρισε αμέσως ένα νέο κλίμα στην προδικτατορική μοντέρνα Αθήνα. Απηχούσε εκείνο το ρεύμα ανανέωσης, που από το 1955 έως το 1967 άλλαζε τα πάντα.

Σε πολλά παλιά σπίτια στις πυκνοχτισμένες αθηναϊκές συνοικίες, στέκομαι να παρατηρήσω, όσο μπορώ να διακρίνω, τις πλαϊνές ή τις πίσω αυλές, που ορισμένες φορές είναι μικροί κήποι με χώμα και δέντρα.

Εκείνα τα καλοκαίρια στη Γλυφάδα που μύριζαν ευκάλυπτο και αντηλιακό έχουν φύγει οριστικά, αλλά να που μια παλιά φωτογραφία σε φέρνει πίσω σε μια εποχή που σήμερα μοιάζει μακρινή. Τα παλιά σπίτια στη Γλυφάδα, όπως και στο Ελληνικό και στη Βούλα, είναι πλέον ελάχιστα, αλλά όσα σώζονται φέρνουν στον νου εκείνα που χάθηκαν.

Ηρθε και πάλι η πολυαναμενόμενη στιγμή που οι Αθηναίοι εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες την πόλη για τις καλοκαιρινές διακοπές τους.

Ξεκινούν έργα ανάπλασης στον περιβάλλοντα χώρο του εμβληματικού κτιρίου.

Είναι αυτά τα ανώνυμα ιδιωτικά παλιά σπίτια που συναντά ο περιπατητής σε ιστορικούς δρόμους του Πειραιά, που σε αιχμαλωτίζουν με την πρώτη ματιά, καθώς στέκουν συνήθως σιωπηλά σε παράταξη, ανάμεσα σε πολυκατοικίες και πίσω από μια σειρά νεραντζιές.

Oποιος ζει στην Αθήνα δεν χρειάζεται να διαβάσει αναλυτικά τα αποτελέσματα των περιβαλλοντολογικών ερευνών για να συνειδητοποιήσει πως στα αστικά κέντρα η υπερθέρμανση του πλανήτη γίνεται περισσότερο αισθητή.

Το κτίριο στη γωνία με την οδό Αμερικής, γνωστό ως πολυκατοικία Κ. Κοσμάτου, που πλησιάζει τα 90 έτη ζωής θα μετατραπεί σε ξενοδοχείο.